The Bodysnatchers waren een van de weinige skabands die volledig uit vrouwen bestond. Ze maakten deel uit van de 2 Tone-beweging die in 1979 vanuit Engeland een ska-revival ontketende. In het vorige deel kon men lezen hoe de Londense ‘rudegirls’ hun korte bestaan als een tropenjaar beleefden. Ze toerden achtereenvolgens met Madness, The Selecter en The Specials en scoorden twee Britse top 50-hits om in oktober 1980 uit elkaar te gaan wegens artistieke meningsverschillen. Uit The Bodysnatchers zijn The Belle Stars (bekend van de hit Sign Of The Times) voortgekomen; het slot van dit tweeluik is echter gewijd aan zangeres Rhoda Dakar, het enige nog optredende bandlid. Lost in Music interviewde haar voor de smartphone-editie uit 2020.
Wat zijn je hoogtepunten uit het 2 Tone-/Bodysnatchers-tijdperk?
“Reizen onder andere. Dat ik zoveel plekken heb gezien was indrukwekkend. Ik heb weleens eerder gereisd voor ik bij The Bodysnatchers kwam, maar eenmaal op tournee bezochten we heel Engeland en gingen we naar Noord-Ierland ten tijde van de burgeroorlog. Ik ben langs Checkpoint Charlie in Berlijn geweest, zag de middernachtzon in Noorwegen. Ik vloog van New York naar LA voor een optreden, ging daarna uit, werd moe en besefte dat ik een hele dag op was. Niet voor het eerst, wel voor het eerst in verschillende tijdszones.”
2 Tone bestond slechts zeven jaar, maar de nalatenschap leeft nog altijd voort en leidde in 2019 tot de viering van het veertigjarig jubileum. Volgens Dakar komt dat omdat de scene rond het label sterk genoeg was om overeind te blijven; niet voor niets werd 2 Tone met Motown vergeleken. “Ook de concertfilm Dance Craze heeft een niet te onderschatten rol gespeeld.”
Dakar heeft sinds 1980 met de andere 2 Tone-bands samengewerkt; zo had ze als lid van het studioproject The Special AKA hits met The Boiler (een oud Bodysnatchersnummer over een vrouw die verkracht wordt) en Free Nelson Mandela. In 2019 toerde Dakar met The Selecter tijdens hun eigen veertigjarig jubileum. 11 oktober speelden ze in de Melkweg. “Het was een lange, geweldige tournee; we konden goed met elkaar opschieten. Het meest bizarre wat ons overkwam was dat we werden overvallen in Mexico-Stad. Maar het belangrijkste was dat de concerten fantastisch waren!”
Je hebt meegewerkt aan de eerste twee tribute-albums van Specialized en je bent ook ambassadrice van Tonic Music. Hoe ben je betrokken geraakt bij deze organisaties?
“Voor het eerste Specialized-album werd ik door skaband The Communicators gevraagd om mee te zingen op hun versie van Guns of Navarone. Voor de opvolger, met covers van The Beat, vroeg zanger Dave Wakeling me welk nummer ik zou gaan doen, dus toen moest ik er wel een uitkiezen (Too Nice To Talk To). Tijdens een concert van The Specials werd ik door medewerkers van de stichting Tonic gevraagd of ik ambassadrice wilde worden. Ik geef muziekles aan mensen met een psychiatrische achtergrond, dus ik was benieuwd of zij daar bekend mee waren. Ze bleken werkzaam te zijn in de psychiatrie, dus ik wilde maar al te graag mijn medewerking verlenen.”
Een reünie van The Bodysnatchers zit er niet in, wel nam Dakar in 2014 het album … Sings The Bodysnatchers op om het 35-jarig jubileum te vieren. Het kwam een jaar later uit via een crowdfundingsactie. Daarna volgden twee ep’s, beiden getiteld The Lo-Tek Four. Ten tijde van het interview werkte Dakar aan nieuw materiaal onder de werktitel The Lo Tek Sessions; het album stond gepland voor januari 2021, maar door corona zou het pas twee jaar later het levenslicht zien. Version Girl bevatte covers van nummers die niet eerder in een reggaeuitvoering op plaat waren gezet, en leverde Dakar haar eerste eigen top 10-notering op. De dubversie van het album verscheen 8 augustus 2025. Ondertussen werd Rhoda Dakar Sings The Bodysnatchers heruitgebracht met drie bonustracks.
Foto boven: Tony Jupp