10e editie KWIK

Op donderdag 10 juli vond onder de noemer Home de tiende editie van KWIK plaats, het jaarlijkse inclusieve muziekspektakel van HVO-Querido. Plaats van handeling was deze keer cultureel centrum NoLIMIT aan het Geldershoofd in Amsterdam Zuidoost.

NoLIMIT is een zaal die uitstekend bij het thema past, want de sfeer is er intiem en huiselijk. Muzikaal gezien gaf KWIK ook een gevoel van thuiskomen. We zien veel oude bekenden op het podium. Voor sommige muzikanten is het een dubbel lustrum, zij doen al voor de tiende keer mee.

De opzet is ook vertrouwd. Rond het thema home/thuis kiezen de zangers, rappers en muzikanten van KWIK een lied uit dat daar naar hun gevoel het beste bij past. Meestal is dat heel persoonlijk.

Verbeelding

Vaak gaat het bij de liedkeuze over een thuis in de verbeelding, of herinnering, een gedroomd thuis. Zo zingt Lieselot van Luijn een lied over de Amerikaanse staat Maryland. Niet omdat ze daar ooit is geweest, maar ze had vroeger wel de cd waarop Vonda Shepard dat zong. I want to fly down the highway to my home away from home. En daar bewaart ze speciale herinneringen aan. Dat Maryland de geboortegrond is van bandleider Joyce Grimes maakt het nummer helemaal bijzonder.

Kicks

Egbert de Haan heeft nog geen editie van KWIK overgeslagen. Eén keer zong hij Abba, negen keer zong hij The Beatles. Dus het laat zich raden waar hij zich het meest bij thuis voelt. In deze show kiest hij voor We Can Work It Out uit 1965.

Voor Hans Pols, ook een KWIK-veteraan van het eerste uur, gaat thuis niet zozeer om de bestemming, maar om de weg daar naartoe. Daar krijgt hij zijn kicks uit. Daarom heeft Hans gekozen voor de rock ’n roll-klassieker Route 66, bekend van Chuck Berry en de Rolling Stones, en brengt die song met verve.

Percussioniste Johanna Surendonk heeft speciaal voor KWIK een professionele tamboerijn aangeschaft waarmee zij de swingende nummers voorziet van een Motown beat.

10

Ian Rijksen op drums is al 10 jaar een vaste kracht van KWIK.

Dat geldt ook voor altviolist Jan Kiel. Samen met Esther van der Eijk vervult hij vooral een begeleidende rol, maar in een instrumentale versie van Fields of Gold van Sting staan de strijkers in het middelpunt.

En ook voor congaspeler Margreet Rozendaal uit het Judith van Swethuis is het vanavond de tiende show. Dit keer bewijst zij met haar spel op de cowbell dat zij de metronoom van de band is.

Leadgitarist Pascal Keyzer speelt weer de sterren van de hemel met scheurende solo’s en funky gitaarlicks.

Nieuwkomer Giorgos Moutavelis op de basgitaar is verreweg de jongste van de band. Als echte metalhead draait hij toch z’n hand niet om voor het allround repertoire van KWIK.

Complex

Sommige mensen voelen zich het meest thuis bij complexiteit. Voor die mensen brengt KWIK Hocus Pocus, een nummer uit 1971 van de Nederlandse groep Focus. Een mix van jazz, rock en klassiek met een onalledaagse structuur. Lieselot laat hierin een fraai staaltje jodelen horen, waarbij het publiek van harte  wordt uitgenodigd om mee te zien. Ook steekt zij op haar dwarsfluit Thijs van Leer naar de kroon.

Weemoed

Jolanda Renkers zingt een chanson van Françoise Hardy uit 1962: Tous les garçons et les filles, een weemoedig lied over het verlangen naar liefde. ‘Alle meisjes en jongens van mijn leeftijd weten wat houden van betekent, maar ik ga eenzaam door de straten.’

Tamara Landegent zingt Even the Bad Times Are Good, een hit van The Tremeloes uit 1967, en later ook Those Were the Days van Mary Hopkin uit 1969.

Popprofessor

Traditiegetrouw leidt Ron Rodrigues zijn vertolkingen van dor hem opgedoken pareltjes it het archief graag in met een klein college over popmuziek. Hij koos voor KWIK Home voor het nummer Let It Go uit 1977 van Dave Mason. Ron vertelt erbij dat Mason een van de oprichters was van Traffic en voordat hij solo ging ook nog in de band Family speelde.

Thuis

En soms gaat het ook gewoon letterlijk over thuis. Zo zingt Danny Klinkenberg I Will Drive You Home van zijn geliefde band Bon Jovi. Lieselot waagt zich aan Can’t Find My Way Home van Blind Faith uit 1969. En Eric Mink zingt Back Home van de Golden Earring, gewoon omdat iedereen dat een lekker nummer vindt, en it’s always good to be back home.

Ron mag KWIK Home feestelijk afsluiten. Met zijn keuze voor Ponte a Cantar (Begin te zingen), een Spaanstalig nummer van José Feliciano, doet hij zij Iberische roots alle eer aan. Het publiek in de zaal begint te zingen en te dansen en dan volgt het applaus.

Veel hulp

‘We hebben deze show gemaakt voor een fractie van de vorige budgetten,’ vertelt Lies Schilp, coördinator muziek van HVO-Querido. ‘Dat kan alleen omdat veel mensen voor deze ene keer geheel belangeloos hebben meegeholpen bij de voorbereiding, de organisatie en de uitvoering van KWIK. Dat is echt fantastisch.’

Dank

‘Zo heeft Clayte Zomer voor alle artiesten en de hele crew gekookt. Hij is in het dagelijks leven begeleider bij afdeling De Aak van HVO-Querido, maar hij had vroeger een cateringbedrijf, vandaar. Ons restaurant De Nieuwe Heelmeesters zorgde voor lekkere hapjes en drankjes voor het publiek in de pauze en na afloop.

Voor de nieuwe collega’s van ons Muziekteam, Godiva Zalm, Mascha Tuithof-Spanjers, Annie Gerretsen en Edgar Tjokrohamidjojo, was KWIK een nieuwe ervaring en ze hebben echt keihard gewerkt,’ aldus Lies. ‘Muzikanten van Space Lightning hebben meegeholpen, de crew van Gruppo Sportivo deed het geluid en wij zijn nog veel meer mensen dank verschuldigd.’

Comeback

‘Wat ik zelf bijzonder fijn vind,’ vervolgt Lies, ‘is dat Joost de Mare weer terug is. Hij is een bewoner van het Judith van Swethuis en van meet af aan een KWIK-artiest. Joost kwam dit jaar weer voorzichtig een paar keer op de repetities. Ik zei: Joost, zingen is net als fietsen, je verleert het niet. Gelukkig besloot hij om weer mee te doen. Met ‘Ik meen het,’ een lied van André Hazes, maakte hij een geweldige comeback!’