Marcel Gemerts (Paramaribo, 1955 – Amsterdam, 2023) woonde bijna vijftig jaar in Nederland waarvan het overgrote deel in Amsterdam. Na de lagere school in Alkmaar deed hij de technische school in Heerhugowaard en werd constructiebankwerker. Heel veel later, begin jaren ’90 liep zijn huwelijk op de klippen en na zijn scheiding kwam hij terecht bij de hulpverlening in Amsterdam Zuidoost, eerst bij Streetcornerwork, later bij HVO-Querido, onder meer voor een briefadres. Later verhuisde hij naar een aanleunwoning van woonzorgcentrum Eben Haëzer van Cordaan in Amsterdam Zuidoost. Hij maakte deel uit van Space Lightning en heeft de periode meegemaakt waarin de band nog in de 24-uursopvang Anton de Komplein (voorloper van het huidige wooncomplex) oefende. Nadat deze ‘klassieke’ Space Lightning in 2012 uiteenviel vormde Marcel met een paar ex-leden de band Sosa Sound dat min of meer hetzelfde repertoire speelde. Als postuum eerbetoon een terugblik op het interview dat Peter Kempers in 2015 met hem had.

Marcel kwam via een vriend, Delano Fransman, in aanraking met de eerste band van HVO-Querido in Zuidoost, die aanvankelijk Street Lightning heette en inmiddels al weer vele jaren onder de naam Space Lightning opereert. Gitarist Delano Fransman is niet alleen de oprichter van deze band, maar ook nog altijd de motor, ziel en – ook niet onbelangrijk – slaggitarist.

Covers

‘Delano vroeg of ik mee wilde doen, en ik ben eigenlijk niet meer weggegaan,’ vertelt Marcel Gemerts. ‘Ik kon natuurlijk al spelen. In deze band speel ik meestal basgitaar en soms zing ik ook, maar ik ben een allround muzikant. Ik speel ook gitaar en drums. Ik ben begonnen in Suriname, we zaten niet op een muziekschool, we leerden muziek van jongens onder elkaar, vooral op de scouting, want daar had je instrumenten.

Mijn eerste muzikale voorkeuren waren Led Zeppelin, Jimi Hendrix, Otis Redding, The Who, de Rolling Stones, Eric Burdon. Eigenlijk zijn pop en soul uit die tijd nog steeds mijn favorieten. En natuurlijk Surinaamse muziek. Ik houd wel van een mengelmoes, muziek waarin je veel verschillende invloeden terughoort. Alleen house, daar heb ik niet zoveel mee. Bij optredens merk ik ook altijd dat veel mensen een hang hebben naar oude nummers. Liedjes die ze kennen, dat vinden mensen leuk. Wij spelen ook altijd covers. Ik ben bezig om zelf wat kaseko te schrijven, maar met de band is het altijd covers.

Goed ingespeeld

Muziek is voor mij heel ontspannend. Het is goeie therapie, ik kan het iedereen aanraden. Als je problemen hebt, dan pak je je gitaar, je speelt wat en weg is het probleem, weg is die stress. Met anderen muziek maken geeft een meerwaarde, voor de muziek en voor jezelf, als mens. Thuis oefen je, dan gaat het vooral om de studie van muziek. Nummers leren, je instrument beter beheersen. In de oefenruimte en vooral op het podium breng je dat allemaal samen. Soms, als je een nummer instudeert, heb je met z’n allen het gevoel dat er iets mist of niet helemaal goed zit. Dan ga je dit proberen, dat proberen en soms kan het weken duren voordat alles op zijn plaats valt. Als je goed op elkaar bent ingespeeld – en dat durf ik van ons wel te zeggen, wij spelen in een behoorlijk stabiele houding – dan weet je dat over te brengen naar het publiek. Een beetje show in natuurlijk ook belangrijk.

Boek ons

Mijn favoriete bassisten zijn uit de funk en de jazz: Bootsy Collins en Stanley Clarke. Ik vind het fantastisch dat er steeds meer mensen bij de muziekschool komen, ook jonge muzikanten. We hebben onze band daardoor in tweeën gesplitst. We zouden wat mij betreft wel wat meer kunnen optreden. Ik zou zeggen: boek ons!’